zo simpel is ‘t

 

Mister Creosote: moddervette gourmand uit Monty Pythons ‘Meaning of Life’ die zich tijdens een bezoek aan zijn favoriete Frans restaurant te goed doet aan gemarineerde mosselen, belugakaviaar, kwarteleieren, foie gras, gestoofde haas en een keur aan wijnen. Het feestmaal gaat gepaard met braakfonteinen die allengs in omvang toenemen. Tot hij ontploft.

Forumvlaming: al dan niet moddervette landgenoot die zich op fora, websites of chatkanalen te goed doet aan nieuwsberichten, opiniebijdragen en blogberichten allerhande. Jammer genoeg lijdt hij aan incontinentie en loost hij zijn eigen mening te pas en te onpas. In het Engels spreken ze van een ‘internet troll’. Wij houden het op het eufemistische ‘sluitspierman’.

Sluitspierman blijft liever binnen. Buiten loert het gevaar. Drugsverslaafden, klembordnazi’s, vakbondsmilitanten, zatte studenten, hondenpoep, hoofddoekvrouwen, hangmatculturo’s met lang haar, communisten, bakfietsbobo’s, parkeerwachters, getuigen van Jehova, amateur-wielrenners. O ja, en spelende kinderen.

Sluitspierman slijt zijn dagen voor het computerscherm, speurend naar een forum waar hij zijn mening op kwijt kan. Vroeger spuide hij zijn verontwaardiging in café De Sportvriend maar die dagen zijn voorbij. Op zijn computer bereikt hij een veel groter publiek. Nu kweekt hij geen toogzweer meer, nu kweekt hij enkel nog meningen. Ze groeien even snel als de trossen aambeien rond zijn anus.

Sluitspierman gelooft in de economie van de goede huisvader. Geen geld uitgeven dat je niet hebt, zegt hij altijd. Zijn zoon heeft toegepaste economie en master of the bisnis  gestudeerd. In plaats van bij het IMF of zo te gaan werken, is junior gaan lesgeven, en schrijft hij opiniestukken voor die rode gazet over roofdierkapitalisme. Omdat sluitspierman niet alles snapt, reageert hij niet op juniors stukjes. Wat weet dat ondankbaar stuk pretentie ook over het echte leven. Hij heeft geeneens den oorlog meegemaakt.

 Net als zijn bouvier Whisky is Sluitspierman kleurenblind. Zwart-wit is zijn palet. Een slogan is klaar als pompwater en dat vindt hij prima. De Vlaming is nen harde werker. De blauwen zijn niet te vertrouwen. Diesel rijdt goedkoop. Den allochtoon is ne profiteur – allez, ’t is te zeggen, behalve den Ikram van hiernaast. Da’s ne goeie. Die heeft de Senseo tegen een prijske gefikst.

Sluitspierman is tegen. Tegen Europa, tegen het klimaat, tegen belastingen, tegen cultuur, tegen kinderen. Waarom is niet duidelijk. Naar het schijnt verstoren spelende kinderen zijn duiven als ze van Quiévrain komen aangevlogen.

Sluitspierman is nostalgisch. Vroeger kon je rijden op de Meir. Vroeger werd er gerookt in de cinema. Vroeger kreeg je ne filter met crème fraiche als je cappuccino bestelde en geen tas warme melk.  Vroeger kon je op je gemak op straat komen zonder dat den Ikram van hiernaast je uitnodigt voor een kom suikerthee.

Sluitspierman eindigt zijn discours vaak met: ‘zo simpel is het’. Want zo is het maar net.

Gisteren heeft Sluitspierman zijn hond naar de dierenarts gebracht. De Whisky heeft een spuitje gekregen. Kanker, zei meneer doktoor. Die vrat hem helemaal op vanbinnen. Die bezorgde hem diarree. Dat beest lag daar maar te liggen terwijl het er langs alle kanten kwam uitgespoten. Het was niet om aan te zien.

Er zijn er die zeggen dat Sluitspierman dat spuitje meer verdiende.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.