vreugdevuur

toontafel

 

Elke schrijver doet het – niemand overtuigt mij van het tegendeel. Wanneer een roman van hem in de rekken belandt, wandelt hij een winkel binnen om naar zijn eigen boek te gaan kijken. En terwijl hij daar onopvallend in een hoekje staat te glimmen, ontbrandt er een vreugdevuurtje in zijn hoofd. Deze foto werd gisterenavond in Fnac Groenplaats genomen. Door mezelf, ja, gun me dat pleziertje. (En als u daar een vreugdevuur van de ijdelheden van wil maken, u doet maar, ik luister toch niet.)Ā Kijk toch ’s hoe mooi hij daar staat, schouder aan schouder met de grote Gie Bogaert.

Ahem, en nu terug naar de orde van de dag.

5 Reacties

  1. Helemaal gelijk Dimitri, ik ga hem hier eens opsporen en zal je laten weten wanneer ik hem gevonden heb. Dan ontbreekt alleen nog een handtekening van de auteur šŸ™‚

    1. Ingrid, je mag hem altijd laten signeren op de boekvoorstelling op donderdag 7 aanstaande, maar dan moet je wel helemaal naar Antwerpen komen! Anders zal het voor een eerstvolgende bijeenkomst zijn.

  2. Gie Bogaert staat daar inderdaad in goed gezelschap.
    Ook in Standaard Boekhandel in Mortsel heeft De steek van de schorpioen een prominente plaats gekregen.
    In dat vreugdevuur lees ik geen ijdelheid, wel terechte trots. Resultaat van hard werken. Ik ga er nu aan beginnen (aan het lezen / genieten, niet het werken). Of wacht ik beter de BOEKVOORSTELLING VAN 7 FEBRUARI af?

    1. Waarde roel, je mag er gerust aan beginnen. Kan ik je op 7 februari vragen een half blaadje papier te nemen, en een paar interessante vragen stellen…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.